Zgłoszenie wierzytelności w KRZ - jak zrobić to poprawnie

Zgłoszenie wierzytelności w KRZ składa się co do zasady elektronicznie, we właściwej sprawie upadłościowej, na formularzu 30048. Przed wypełnianiem pól trzeba ustalić sygnaturę, termin z obwieszczenia, saldo długu, kategorię zaspokojenia, zabezpieczenia i dowody. Samo kliknięcie „wyślij” nie oznacza jeszcze, że syndyk uzna wierzytelność na liście.

Najbezpieczniejsza kolejność jest prosta: najpierw sprawdź obwieszczenie o ogłoszeniu upadłości w Krajowym Rejestrze Zadłużonych, potem przygotuj dokumenty i wyliczenia, a dopiero na końcu loguj się do Portalu Użytkowników Zarejestrowanych KRZ. Po wysłaniu trzeba monitorować skrzynkę KRZ, wezwania do braków, listę wierzytelności i ewentualny sprzeciw. Zgłoszenie wierzytelności daje udział w postępowaniu, ale nie gwarantuje odzyskania pieniędzy.

Stan prawny przyjęty w artykule został zweryfikowany na dzień 5 maja 2026 r. Punktem odniesienia jest Prawo upadłościowe w tekście jednolitym Dz.U. 2025 poz. 614 z późniejszymi zmianami, w szczególności przepisy o pismach w KRZ, zgłoszeniu wierzytelności, liście wierzytelności i kategoriach zaspokojenia. KRZ jest tu rozumiany jako jawny rejestr prowadzony przez Ministra Sprawiedliwości, obejmujący między innymi dane o postępowaniach upadłościowych i restrukturyzacyjnych. W konkretnej sprawie decydują jednak dokumenty: postanowienie o ogłoszeniu upadłości, obwieszczenie w KRZ, sygnatura sprawy, formularz udostępniony w systemie i korespondencja od syndyka.

Najkrótsza odpowiedź: jak zgłosić wierzytelność w KRZ

Jeżeli jesteś wierzycielem upadłego i Twoja wierzytelność wymaga ustalenia na liście, zgłoszenia dokonujesz syndykowi przez system teleinformatyczny obsługujący postępowanie sądowe. W praktyce oznacza to KRZ, konto użytkownika, formularz 30048 i właściwą sygnaturę postępowania albo akt zgłoszeń wierzytelności.

Nie zaczynaj od losowego formularza ani od pisma ogólnego. W zgłoszeniu trzeba wskazać nie tylko kwotę długu, ale też należności uboczne, podstawę wierzytelności, dowody, kategorię zaspokojenia, zabezpieczenia, stan ewentualnego procesu lub egzekucji oraz numer rachunku bankowego. To są elementy, które później syndyk porównuje z księgami, dokumentami upadłego, rejestrami i załącznikami od wierzyciela.

Wniosek praktyczny: poprawne zgłoszenie wierzytelności to nie tylko czynność techniczna w KRZ. Najpierw musi się zgadzać sprawa, dłużnik, saldo i dowody, bo to one decydują, czy zgłoszenie da się obronić na etapie listy wierzytelności.

Termin i obwieszczenie: od czego zacząć

W postanowieniu o ogłoszeniu upadłości sąd wzywa wierzycieli do zgłaszania wierzytelności syndykowi w terminie 30 dni od dnia obwieszczenia postanowienia w KRZ. Tego terminu nie liczy się od telefonu od dłużnika, od e-maila z księgowości, od pisma od komornika ani od dnia, w którym wierzyciel przypadkiem dowiedział się o upadłości.

Pierwszy krok powinien więc polegać na ustaleniu dokładnej daty obwieszczenia. Następnie sprawdź pełne dane upadłego, sąd, sygnaturę, dane syndyka i rodzaj postępowania. Jeżeli masz faktury na spółkę o podobnej nazwie, ale innym NIP albo innym numerze KRS, nie składaj zgłoszenia „na wszelki wypadek” bez porównania identyfikatorów. Błąd podmiotu może później utrudnić obronę zgłoszenia.

Zgłoszenie po terminie nadal może być potrzebne, jeżeli wierzyciel chce uczestniczyć w postępowaniu, ale wiąże się z dodatkowymi ryzykami. Wierzyciel spóźniony ponosi zryczałtowane koszty wynikłe ze spóźnionego zgłoszenia, zasadniczo w wysokości 15% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw bez wypłat nagród z zysku w trzecim kwartale poprzedniego roku. Dla czynności w 2026 r., przy wskaźniku za III kwartał 2025 r. wynoszącym 8851,42 zł, daje to 1327,71 zł. Przy czynności w innym roku trzeba sprawdzić aktualny wskaźnik i treść wezwania syndyka.

Czerwone flagi przy terminie:

• liczysz 30 dni od informacji od dłużnika, a nie od obwieszczenia w KRZ;
• nie masz pewności, czy sprawa dotyczy upadłości, restrukturyzacji czy zwykłej egzekucji;
• w dokumentach widzisz kilka sygnatur i nie wiesz, która dotyczy zgłoszeń wierzytelności;
• zakładasz, że skoro komornik prowadził egzekucję, to wierzytelność „sama przejdzie” do upadłości;
• czekasz na indywidualne zawiadomienie, mimo że termin biegnie od obwieszczenia.

Wniosek: zanim zaczniesz formularz, zapisz datę obwieszczenia i ostatni dzień terminu. Jeżeli termin już minął, nie ignoruj sprawy, tylko uwzględnij ryzyko kosztów i opóźnienia w ujęciu wierzytelności.

Kiedy zgłoszenie jest potrzebne, a kiedy trzeba sprawdzić wyjątki

Zgłoszenie wierzytelności jest potrzebne wtedy, gdy wierzyciel osobisty upadłego chce uczestniczyć w postępowaniu upadłościowym, a jego wierzytelność ma zostać ustalona na liście. Typowy przykład to kontrahent z niezapłaconą fakturą, bank, leasingodawca, wynajmujący, dostawca usług, wierzyciel z wyrokiem albo wierzyciel, którego egzekucja została przerwana przez upadłość. Jeżeli sprawa zaczęła się od zajęcia komorniczego, warto osobno uporządkować różnicę między komornikiem a syndykiem, bo po ogłoszeniu upadłości zmienia się tryb dochodzenia roszczenia.

Nie wszystkie należności działają jednak identycznie. Należności ze stosunku pracy nie wymagają zgłoszenia, bo umieszcza się je na liście wierzytelności z urzędu. Osobne zasady mogą dotyczyć także wierzycieli alimentacyjnych oraz niektórych rent odszkodowawczych, którzy mogą wnosić pisma z pominięciem systemu teleinformatycznego. Wierzyciele zabezpieczeni rzeczowo, na przykład hipoteką albo zastawem, również powinni sprawdzić, czy i jak ich wierzytelność zostanie ujęta, bo samo istnienie zabezpieczenia nie zwalnia z kontroli listy.

Wniosek: jeżeli masz typową wierzytelność handlową albo finansową, przygotuj zgłoszenie w KRZ. Jeżeli Twoje roszczenie jest pracownicze, alimentacyjne, rentowe albo zabezpieczone rzeczowo, nie rezygnuj z kontroli, tylko sprawdź szczególną ścieżkę i późniejsze ujęcie na liście.

Co przygotować przed logowaniem

Najczęstszy problem przy zgłoszeniu wierzytelności nie polega na tym, że wierzyciel nie potrafi znaleźć przycisku w KRZ. Problem polega na tym, że wchodzi do systemu bez policzonego salda, bez dokumentów i bez decyzji, jak opisać roszczenie. Wtedy formularz wymusza odpowiedzi, których wierzyciel jeszcze nie ustalił.

Przed logowaniem przygotuj dane wierzyciela: pełną nazwę albo imię i nazwisko, adres, PESEL, KRS, NIP albo inne dane identyfikacyjne, a także dane reprezentanta lub pełnomocnika. Jeżeli działa pełnomocnik, przygotuj pełnomocnictwo i sprawdź, czy zgłoszenie będzie podpisane przez właściwą osobę. Przy spółkach porównaj KRS z dokumentem, z którego wynika dług.

Drugi pakiet to saldo. Rozbij osobno kwotę główną, odsetki, koszty uboczne, walutę, płatności częściowe, kompensaty, korekty faktur i ewentualne kwoty objęte sporem. Nie wpisuj jednej zbiorczej sumy bez wyjaśnienia. Syndyk musi wiedzieć, z czego wynikają poszczególne części roszczenia.

Warto przygotować też krótką notatkę opisującą historię długu: kiedy powstał, z jakiej umowy wynika, co zostało wykonane, kiedy minął termin płatności, jakie były częściowe spłaty i czy dłużnik kiedykolwiek kwestionował roszczenie. Taka notatka pomaga wypełnić formularz spójnie, a później szybko odpowiedzieć na wezwanie syndyka.

Wniosek: do KRZ wchodź dopiero wtedy, gdy możesz odtworzyć saldo i dowody bez szukania po skrzynce e-mail w trakcie wypełniania formularza.

Formularz 30048 w KRZ krok po kroku

Do typowego zgłoszenia wierzytelności służy formularz 30048. Po zalogowaniu do KRZ trzeba uruchomić Portal Użytkowników Zarejestrowanych, wyszukać wzór pisma po numerze 30048 albo po frazie „zgłoszenie wierzytelności” i wybrać ścieżkę odpowiednią do rodzaju upadłości. Inna ścieżka dotyczy upadłości przedsiębiorcy lub osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, a inna upadłości konsumenckiej.

Na etapie tworzenia dokumentu kluczowa jest sygnatura. Instrukcje KRZ wskazują, że można posługiwać się sygnaturą właściwego postępowania upadłościowego zawierającą oznaczenie GUp albo GUp-s, albo sygnaturą akt do zgłoszeń wierzytelności, na przykład GUp-Zw albo GUp-s-Zw. Jeżeli w obwieszczeniu, aktach i korespondencji widzisz kilka oznaczeń, porównaj je przed utworzeniem pisma. Błędna sygnatura może spowodować, że pismo trafi niewłaściwą ścieżką albo nie da oczekiwanego dostępu do akt.

Przy danych wierzyciela sprawdź identyfikator konta. Brak powiązania danych wierzyciela z kontem może utrudnić późniejszy dostęp do postępowania na liście „Moje postępowania”. To szczególnie ważne, gdy zgłoszenie przygotowuje pełnomocnik, pracownik księgowości albo osoba działająca w imieniu spółki.

Po wysłaniu sprawdź status pisma w KRZ i zachowaj potwierdzenie. Nie kończ pracy na ekranie z komunikatem, który widziałeś przez chwilę. W praktyce potrzebne są: numer zgłoszenia, potwierdzenie wysyłki, kopia formularza, kopia załączników i późniejsza korespondencja z systemu.

Wniosek: w formularzu 30048 najważniejsze są sygnatura, identyfikacja wierzyciela, rozbicie wierzytelności, załączniki i skuteczna wysyłka. Każdy z tych elementów warto sprawdzić przed podpisaniem.

Kwoty, odsetki, kategorie i zabezpieczenia

Poprawność merytoryczna zgłoszenia jest równie ważna jak poprawność techniczna. Jeżeli wierzyciel wpisze jedną sumę, ale nie pokaże, co jest kapitałem, co odsetkami, co kosztami, a co skutkiem korekt lub płatności częściowych, utrudnia syndykowi weryfikację. Przy większych saldach warto przygotować tabelę pomocniczą i dołączyć ją jako załącznik albo wykorzystać do spójnego opisu w formularzu.

Kwotę główną opisz oddzielnie od należności ubocznych. Przy odsetkach wskaż podstawę naliczania, stopę, okres i datę, na którą je liczysz. Ogłoszenie upadłości wpływa na sposób dochodzenia roszczeń, dlatego nie wpisuj odsetek „do dnia dzisiejszego” bez sprawdzenia, czy i w jakim zakresie mogą być objęte zgłoszeniem. Przy kosztach ubocznych wskaż, czy chodzi o koszty procesu, koszty egzekucji, noty, opłaty umowne czy inne należności.

Kategoria zaspokojenia powinna wynikać z charakteru wierzytelności, a nie z intuicji wierzyciela. Prawo upadłościowe dzieli należności zaspokajane z funduszów masy na kategorie. W uproszczeniu: część należności pracowniczych, alimentacyjnych i określonych rent mieści się w kategorii pierwszej; typowe wierzytelności handlowe, podatki i inne daniny publiczne zasadniczo trafiają do kategorii drugiej, jeżeli nie należą do innych kategorii; odsetki od należności z wyższych kategorii są ujmowane odrębnie; szczególne należności wspólników albo akcjonariuszy mogą trafiać do kategorii czwartej. Przy nietypowej wierzytelności kategorię trzeba sprawdzić dokładniej.

Zabezpieczenia opisz konkretnie. Nie wystarczy napisać „wierzytelność zabezpieczona”. Wskaż rodzaj zabezpieczenia, dokument, datę, numer księgi wieczystej albo rejestru, przedmiot zabezpieczenia, zakres zabezpieczenia i informację, czy upadły jest dłużnikiem osobistym. Jeżeli masz hipotekę, zastaw rejestrowy, zastaw skarbowy, poręczenie, gwarancję, cesję albo przewłaszczenie, każdy z tych elementów może wpływać na sposób ujęcia wierzytelności i późniejsze zaspokojenie.

Czerwoną flagą jest zgłoszenie, w którym kwota „wygląda dobrze”, ale nie da się jej powtórzyć z dokumentów. Jeżeli inna osoba z księgowości, pełnomocnik albo syndyk nie może dojść do tej samej liczby na podstawie załączników, zgłoszenie wymaga poprawy przed wysyłką.

Wniosek: przy kwotach działa zasada odtwarzalności. Każda złotówka w zgłoszeniu powinna mieć podstawę, datę i dowód.

Załączniki i braki formalne

Załączniki powinny potwierdzać istnienie i wysokość wierzytelności. W praktyce oznacza to nie tylko skan faktury, ale często także umowę, zamówienie, protokół odbioru, potwierdzenie wykonania usługi, wezwanie do zapłaty, uzgodnienie salda, wyrok, nakaz zapłaty, klauzulę wykonalności, dokumenty egzekucyjne albo dokument zabezpieczenia. Jeżeli dług wynika z wielu faktur, rozważ tabelę zbiorczą z numerami faktur, datami, terminami płatności, kwotami, płatnościami częściowymi i odsetkami.

Pliki powinny być czytelne, logicznie nazwane i zgodne z treścią zgłoszenia. Nazwa „skan1.pdf” nie pomaga, gdy załączników jest kilkanaście. Lepsze są nazwy, które wskazują treść, na przykład umowa, faktura, potwierdzenie odbioru, wyrok, saldo, zabezpieczenie. Jeżeli dokument ma wiele stron, sprawdź, czy skan obejmuje całość, podpisy, załączniki i strony z warunkami płatności.

Jeżeli dokument papierowy dołączasz jako elektroniczną kopię, sprawdź wymogi dotyczące poświadczenia odpisu i ewentualnego złożenia oryginału albo poświadczonego odpisu w sądzie. Przy większym pakiecie dokumentów zwróć uwagę na komunikaty systemu, ograniczenia techniczne i sposób podpisania. Jeżeli KRZ albo instrukcja dla konkretnej czynności przewiduje korektę zgłoszenia albo pismo uzupełniające z załącznikami, użyj właściwej ścieżki i właściwej sygnatury akt zgłoszeń, zamiast wysyłać luźne pliki bez związku z formularzem 30048.

Braki formalne mogą prowadzić do wezwania, zwrotu zgłoszenia albo odmowy uznania wierzytelności. Jeżeli zgłoszona wierzytelność nie znajduje potwierdzenia w księgach upadłego, dokumentach albo rejestrach, syndyk może wezwać wierzyciela do złożenia dokumentów wskazanych w zgłoszeniu. Termin na reakcję może być krótki, dlatego po wysłaniu zgłoszenia trzeba monitorować skrzynkę KRZ, a nie czekać na tradycyjny list.

Czerwone flagi przy załącznikach:

• załączniki potwierdzają tylko wystawienie faktury, ale nie wykonanie świadczenia;
• kwota z formularza nie zgadza się z tabelą salda;
• brakuje korekt, kompensat albo potwierdzeń płatności częściowych;
• dokument zabezpieczenia jest opisany, ale niezałączony;
• plik jest nieczytelny, ucięty albo bez podpisów;
• wierzyciel wskazuje wyrok, ale nie informuje o apelacji, egzekucji albo częściowej zapłacie;
• pismo zostało wysłane inną ścieżką niż formularz 30048 i nie tworzy prawidłowej teczki zgłoszenia.

Wniosek: załączniki mają umożliwić sprawdzenie wierzytelności bez zgadywania. Jeżeli dokumenty nie pokazują istnienia albo wysokości długu, sam formularz nie naprawi problemu.

Po wysłaniu: lista wierzytelności i sprzeciw

Po wysłaniu zgłoszenia trzeba nadal działać. Syndyk sprawdza, czy wierzytelność znajduje potwierdzenie w księgach rachunkowych, dokumentach upadłego, księgach wieczystych albo rejestrach, a następnie sporządza listę wierzytelności. Na liście znaczenie ma nie tylko to, czy wierzytelność została uznana, ale też w jakiej kwocie, w jakiej kategorii i z jakim zabezpieczeniem.

Samo zgłoszenie nie jest więc końcem sprawy. Sprawdzaj skrzynkę KRZ, dostęp do akt, wezwania do braków, obwieszczenia i listę wierzytelności. Zachowaj potwierdzenie wysyłki, kopię formularza, kopię załączników, korespondencję i notatki z wyliczeń. Jeżeli po kilku miesiącach trzeba będzie wyjaśniać, skąd wynikały kwoty, nie warto opierać się na pamięci.

Po obwieszczeniu listy wierzytelności wierzyciel powinien porównać ją ze swoim zgłoszeniem. Sprawdź:

• czy wierzytelność została uznana;
• czy uznano pełną kwotę główną;
• czy prawidłowo potraktowano odsetki i koszty;
• czy kategoria zaspokojenia jest zgodna z charakterem wierzytelności;
• czy wskazano zabezpieczenie;
• czy pojawiło się uzasadnienie odmowy uznania całości lub części;
• czy dane wierzyciela i numer rachunku są prawidłowe.

Jeżeli lista jest niezgodna ze zgłoszeniem, dalszym etapem może być sprzeciw do listy wierzytelności. Termin na sprzeciw wynosi co do zasady dwa tygodnie od obwieszczenia listy. To krótki termin, a sprzeciw nie powinien być traktowany jak druga szansa na napisanie zgłoszenia od początku. W postępowaniu wywołanym sprzeciwem znaczenie mają twierdzenia i dowody wskazane we właściwym czasie.

Dalszą kontrolę warto utrzymać także przy planie podziału i przed zakończeniem postępowania upadłościowego, bo dopiero kolejne etapy pokazują, czy i w jakim zakresie wierzytelność przełoży się na zaspokojenie.

Wniosek: po wysłaniu zgłoszenia ustaw przypomnienia na kontrolę KRZ. Najdroższy błąd to uznać, że sprawa jest zakończona, zanim wierzytelność pojawi się prawidłowo na liście.

Najczęstsze błędy wierzyciela

Najwięcej problemów powstaje wtedy, gdy wierzyciel traktuje zgłoszenie jak techniczny formularz, a nie jak dokument procesowy i dowodowy. KRZ porządkuje ścieżkę elektroniczną, ale nie zastępuje poprawnej identyfikacji sprawy, salda i dowodów.

Typowe błędy to:

• wybranie złej sygnatury albo niewłaściwego postępowania;
• użycie pisma ogólnego zamiast formularza 30048;
• brak identyfikatora konta przy danych wierzyciela;
• wpisanie jednej kwoty bez rozbicia na kapitał, odsetki i koszty;
• nieuwzględnienie korekt faktur, kompensat i płatności częściowych;
• brak informacji o zabezpieczeniu albo przedmiocie zabezpieczenia;
• pominięcie trwającego procesu, egzekucji albo sporu;
• załączenie dokumentów, które nie potwierdzają wysokości wierzytelności;
• pozostawienie pisma w opracowaniu bez podpisania i wysłania;
• brak reakcji na wezwanie z KRZ;
• brak kontroli listy wierzytelności po jej obwieszczeniu.

Nie warto też składać zgłoszenia w pośpiechu tylko po to, żeby „coś było w systemie”, jeżeli nie masz pewności co do podmiotu, sygnatury i salda. Jeżeli termin jest bliski, trzeba działać sprawnie, ale nadal według minimalnej kontroli: właściwy upadły, właściwa sprawa, właściwy formularz, policzona kwota i podstawowe dowody.

Wniosek: jeżeli przed wysłaniem widzisz błąd w sygnaturze, kwocie, załącznikach albo podpisie, zatrzymaj wysyłkę i popraw dokument. Błąd wykryty przed podpisaniem jest tańszy niż wyjaśnianie go po zwrocie albo na etapie sprzeciwu.

Checklista końcowa przed wysłaniem

Przed podpisaniem formularza przejdź przez krótką listę kontrolną. Jej celem nie jest wydłużenie pracy, tylko wychwycenie błędów, które najczęściej psują zgłoszenie.

Krok 1: potwierdź sprawę. Sprawdź datę obwieszczenia, sąd, syndyka, upadłego, NIP lub KRS i sygnaturę. Nie opieraj się wyłącznie na nazwie handlowej albo wiadomości e-mail.

Krok 2: potwierdź termin. Ustal, czy mieścisz się w 30 dniach od obwieszczenia. Jeżeli termin minął, uwzględnij ryzyko zryczałtowanych kosztów i możliwego opóźnienia w rozpoznaniu zgłoszenia.

Krok 3: sprawdź formularz. Upewnij się, że używasz formularza 30048 i ścieżki właściwej dla upadłości przedsiębiorcy, osoby prowadzącej działalność albo konsumenta.

Krok 4: porównaj dane wierzyciela. Dane w formularzu powinny zgadzać się z rejestrem, dokumentami księgowymi, pełnomocnictwem i rachunkiem bankowym.

Krok 5: przelicz saldo. Oddziel kapitał, odsetki, koszty, korekty, kompensaty i płatności częściowe. Jeżeli wynik nie da się powtórzyć, popraw tabelę przed wysyłką.

Krok 6: oceń kategorię i zabezpieczenia. Sprawdź kategorię zaspokojenia, rodzaj zabezpieczenia i dokumenty potwierdzające wpis albo umowę zabezpieczającą.

Krok 7: sprawdź załączniki. Otwórz każdy plik, sprawdź czytelność, kompletność i zgodność z opisem. Nie zakładaj, że skan jest kompletny tylko dlatego, że został dodany do systemu.

Krok 8: podpisz i wyślij. Po podpisaniu sprawdź, czy pismo faktycznie zostało wysłane, a nie zostało w roboczych albo w opracowaniu.

Krok 9: zachowaj ślad. Zapisz potwierdzenie, numer zgłoszenia, kopię formularza, załączniki i datę wysyłki.

Krok 10: monitoruj KRZ. Sprawdzaj wezwania, listę wierzytelności i terminy na dalsze środki, zwłaszcza sprzeciw.

Wniosek: dobrze przygotowane zgłoszenie powinno dać się obronić bez dopisywania historii po fakcie. Jeżeli dokumenty, saldo i formularz są spójne, ryzyko braków formalnych i sporów o podstawowe dane jest wyraźnie mniejsze.

Najczęstsze pytania

Czy zgłoszenie wierzytelności w KRZ można złożyć papierowo?

Co do zasady pisma w postępowaniu upadłościowym wnosi się przez system teleinformatyczny, z wykorzystaniem formularzy udostępnionych w KRZ. Pismo złożone poza systemem może nie wywołać skutków prawnych przewidzianych dla wniesienia pisma. Wyjątki dotyczą między innymi wierzycieli z określonymi należnościami ze stosunku pracy, alimentami i niektórymi rentami odszkodowawczymi, którzy mogą korzystać ze szczególnych zasad. Jeżeli nie należysz do wyjątkowej grupy, nie traktuj papierowego pisma jako bezpiecznego zastępstwa formularza 30048.

Jaki formularz wybrać do zgłoszenia wierzytelności w KRZ?

Do typowego zgłoszenia wierzytelności w postępowaniu upadłościowym wybiera się formularz 30048. Trzeba go utworzyć we właściwej ścieżce postępowania, z prawidłową sygnaturą i danymi wierzyciela. Wysłanie pisma ogólnego albo formularza z innej kategorii może utrudnić prawidłowe ujęcie zgłoszenia i dostęp do akt.

Co zrobić, jeśli minął termin 30 dni na zgłoszenie wierzytelności?

Nie należy rezygnować automatycznie. Spóźnione zgłoszenie może nadal być potrzebne, jeżeli wierzyciel chce uczestniczyć w postępowaniu, ale trzeba liczyć się z ryzykiem zryczałtowanych kosztów i późniejszego ujęcia wierzytelności. Najpierw sprawdź datę obwieszczenia, aktualny etap sprawy, rachunek wskazany przez syndyka do kosztów i to, czy lista wierzytelności została już sporządzona albo uzupełniona.

Czy samo zgłoszenie wierzytelności oznacza, że syndyk ją uzna?

Nie. Zgłoszenie rozpoczyna etap weryfikacji wierzytelności. Syndyk sprawdza zgłoszenie, dokumenty, księgi upadłego, rejestry, zabezpieczenia i ewentualne spory, a następnie ujmuje wierzytelność na liście albo odmawia uznania w całości lub części. Dlatego po wysłaniu trzeba monitorować KRZ i sprawdzić listę wierzytelności.

Co zrobić, jeśli lista wierzytelności jest niezgodna ze zgłoszeniem?

Porównaj listę ze zgłoszeniem punkt po punkcie: kwota główna, odsetki, koszty, kategoria, zabezpieczenie i uzasadnienie odmowy. Jeżeli niezgodność ma znaczenie, dalszym krokiem może być sprzeciw do listy wierzytelności, zwykle w terminie dwóch tygodni od obwieszczenia listy. Termin jest krótki, więc nie odkładaj analizy do czasu planu podziału.